Kannavaro Rossiyadan magʻlubiyat haqida: hisob 2:0 boʻlganda biz motorni oʻchirib qoʻydik

Oʻzbekiston terma jamoasi bosh murabbiyi Fabio Kannavaro Rossiyaga qarshi doʻstlik uchrashuvida 2:3 hisobida magʻlubiyatdan soʻng jurnalistlarning savollariga javob berdi.

Oʻzbekiston va Rossiya oʻrtasidagi oʻyinidan keyin Valeriy Karpin, Eldor Shomurodov va Abbosbek Fayzullayev nima deganini saytimizdagi alohida materialda oʻqing.

– Sizningcha, qaysi biri qiyinroq: jahon chempionatida Italiya terma jamoasi sardori boʻlishmi yoki bugun hammadan sizdan natija kutayotgan paytda bosh murabbiy sifatida ishlashmi?

– Albatta, bosh murabbiy boʻlish qiyinroq. Chunki murabbiy sifatida sen jamoaga, futbolchilarga bogʻliqsan. Sen koʻp narsani rejalashtirishing va tashkil qilishing mumkin, ammo oxir-oqibat hammasini maydondagi futbolchilarning harakatlari hal qiladi. Futbolchi boʻlganingda esa hamma narsa oʻz qoʻlingda boʻladi va sen koʻproq oʻz individual oʻyininga eʼtibor qaratasan. Bu sening oʻyiningga bogʻliq.

– Oʻyin oʻrtalarida biz Eron bilan oʻyindan keyin soʻralgan holatga guvoh boʻldik. Biz ikki markaziy himoyachi bilan oʻynaganimizda, ulardan biri — bugun bu Abdumajidov yoki Urozov — bosim yaratish uchun oldinga chiqardi. Aslida, bu ancha xavfli oʻyin, ayniqsa himoyada hozirgidek xatolar boʻlayotganda. Shu gʻoyadan voz kechish haqida oʻylamadingizmi? Umuman olganda, himoyadagi oʻyin haqida nima deya olasiz?

– Agar biz yuqori bosim oʻrnatmoqchi boʻlsak, maydondagi barcha futbolchilar bunga jalb etilishi kerak. Aks holda, chiziqlar va futbolchilar orasidagi masofa oshadi va bu juda xavfli boʻladi — bunday vaziyatda har bir futbolchi raqibiga qarshi yakkama-yakka oʻynashga majbur boʻladi. Agar biz raqibning toʻrt himoyachisiga qarshi uch nafar hujumchi bilan pressing qilsak, markazda bir futbolchi kam boʻladi. Shuning uchun baʼzan markaziy himoyachilarimizni yuqoriroqqa chiqarib, pressing qilishimizga toʻgʻri keladi. Biz sizlarni qoʻllab-quvvatlashga chaqiramiz. Muammo bu yerda yuqori pressingda emas, balki oʻz jarima maydonchamizda yoʻl qoʻyayotgan xatolarimizda.

Menimcha, bugungi oʻyin bilan bogʻliq asosiy muammo boshqa narsada. Biz yaxshi oʻynadik, lekin hisob 2:0 boʻlganda, biz “dvigatelni oʻchirib qoʻydik”. Biz oʻyin taqdirini hal qildik va allaqachon gʻalaba qozondik, deb oʻyladik. Bu biz uchun katta saboq boʻldi. Shuni tushunishimiz kerakki, hakam yakuniy hushtakni chalmaguncha futbol tugamaydi. 90-, 95-, hatto 98-daqiqagacha oʻyinda qolish kerak. Men hozir kiyinish xonasida yigitlarga toʻgʻridan toʻgʻri aytdim: futbol baʼzan juda jirkanch boʻlishi mumkin. Keskin soʻzlar uchun uzr, lekin yaxshi oʻynab yutqazganingda, futbol qanchalik yoqimsiz boʻlishi mumkinligini his qilasan.

– Afsuski, biz 2:0 hisobida oldinda borib, 2:3 hisobida yutqazdik. Hozir biz 4-3-3 sxemasiga oʻtdik, ammo bungacha asosiy taktikaimiz 3-4-3 yoki 5-4-1 edi. Oʻzingiz taʼkidlaganingizdek, biz oʻn daqiqada uchta gol oʻtkazib yubordik va yigitlar diqqatni yoʻqotishdi. Sizningcha, rasmiy oʻyinda 2:0 hisobida oldinda borayotganimizda nima boʻldi? Oldingi oʻyinlarda natijani saqlab qolish uchun besh himoyachi bilan avvalgi sxemaga qaytgan maʼqul boʻlarmidi?

– Albatta, baʼzan, agar jamoa oʻyin oxirgi oʻn daqiqasida qiyinchiliklarga duch kelayotganini sezsangiz, maydonga yana bir himoyachini tushirib, uchta markaziy himoyachi bilan oʻynash mumkin. Ammo bugun muammo taktik sxemada emas edi. Biz har safar tizimni ayblamaymiz va uni oʻzgartirmaymiz. Gap tajriba, oʻrganish va oʻyinni nazorat qila olish haqida ketmoqda.

Agar bugungi oʻyinni oldingilari bilan solishtirsak, asosiy farq toʻp nazoratida edi. Biz koʻp uzun paslar bilan oʻynadik va oddiy vaziyatlarda toʻpni nazorat qilishda koʻp xatolarga yoʻl qoʻydik. Toʻpni shunday yoʻqotganingda, koʻproq yugurishga va toʻpsiz holda koʻp energiya sarflashga toʻgʻri keladi. Biz hatto birinchi boʻlimda ham shunday xatolarga yoʻl qoʻydik. Rossiya yoki Janubiy Koreya kabi kuchli jamoalarga qarshi bizga koʻproq xarakter va sovuqqonlik kerak, toʻp bilan koʻproq ishlash va vaziyatni nazorat qilishga intilishimiz lozim. Albatta, kelajakda oʻyin vaqtida qiyin vaziyatga tushib qolsak, uch nafar markaziy himoyachi bilan oʻynashimiz mumkin. Ammo bugun haqiqatan ham hafsalani pir qilgani shuki, yigitlar yaxshi oʻynashdi – agar individual xatolarni hisobga olmasak, ularga eʼtiroz yoʻq, – lekin 2:0 dan keyin ular oʻyin tugadi, deb oʻylab, toʻxtab qolishdi, – dedi Kannavaro.

17 noyabr kuni Oʻzbekiston terma jamoasi 2027 yildagi soʻnggi oʻyinini oʻtkazadi. Kannavaro jamoasining raqibi Saudiya Arabistoni boʻladi.

Izohlar
Izohlar yoʻq. Birinchi boʻling!